melâl bahçesi

 hüseyn kaya her çiçeği süsler ölüm korkusu güz ne kadar uzak durursa dursun perdelere sinmiş yağmur kokusu anneniz uyuyor çocuklar susun bulutlar da yorulur sözcükler de uzak rüyaların karanlığında eğlense de ovaların gönlünde yalnızdır ırmaklar haritalarda ve kalp de yorulur hep titremekten bir gülün üstüne gülden habersiz göçüyorum parça parça gölgemden ah çocuklar sararıyor bahçemiz istanbul bir nokta dergisi, sayı: …