gazel

hüseyin kaya ne tadı kaldı hayatın ne sensiz zaman geçiyor ne gün ne hafta ne de yıl bir ömür ziyan geçiyor bazen mecnûn bazen ferhâd düşmüş gam rûzigârına dil zencir-i cünûn ile her gün kapından geçiyor

gazel

hüseyn kaya şimdengeri bu yaraya vuslatını derman etme mihman olduğun anlayan gönle gönlüm mihman etme   sermaye-i dildir ahım merhamet zülf-i siyahım tarumar oldu dergahım bir de sen perişan etme