vakt-i kerahat

hüseyn kaya

benim yerimde olsan her gün yağmur isterdin

aynalarda kör düğüm olurdu bakışların

isli bir lamba camı ufanırdı üstüne

kerpiçten odalarda ekşiyen yıllarının

kerpiçten avlularda kirkit sesinden ninni

çözülmeyi bekleyen bir ip ağacı olsun

olsun olsun isterdin bir annen ak tülbentli

bir güz akşamı gibi düşerken ümitlerin

olsun ve öpsün her gün acıyan yerlerini

bir de çığlık çığılığa ağlardı kırlangıçlar

kanlı kanatlarıyla çarpa çarpa kalbine

hepsi hepsi bu işte geri kalan sevdadan

ahir zaman içinde evvel zaman içinde

dize dergisi

 2007

Yorum Bırakın

Yorum yapmak için giriş yapmanız gereklidir.