http://www.huseynkaya.com Çekil gideyim hayat.. Tue, 24 Aug 2010 22:48:19 +0000 http://backend.userland.com/rss092 en  Hüseyn KAYA Bana sonra o uzak resimleri anlat Turgut Uyar İki ayrılık arasına sıkıştırılmış bir dünyada, misafir olduğunu unutmadan dolaşmaktır adına hayat dediğimiz şey. Ayrılıkla başladığımız hayata, ayrılıklarla veda ederiz. Bu yüzden ayrılığa yakılmış her türkü, ayrılık hüznüyle söylenmiş her şarkı ve yazılmış her şiir kaç yaşımızda ve nerde dinlersek dinleyelim titretir ruhumuzu. Uzun ... http://www.huseynkaya.com/76-ayrilik-resimleri.html Hüseyn KayaÇıkamaz çocukluğundan dışarıKimse.Bundandır sevmemizKiraz ağaçlarını.Fazıl Hüsnü Hepimizde aynı şeyleri çağrıştırır bir yaz akşamı ara sokaklarda tüm hücreleriyle kendilerini oyuna kaptırmış çocukların şen çığlıkları, bağırışları. Kaç yaşımızda olursak olalım böyle bir manzaranın büyüsü hepimizi aynı ülkenin, çocukluğumuzun ülkesinin kapılarına taşıyıverir birdenbire.Zaman geriye gider, mekân ve renkler değişir. Ya her oyunu ... http://www.huseynkaya.com/75-huznun-uzak-sokagi.html konuşturan: hüseyn kayaaz edebiyat dergisi, 7. sayı, haziran 2010—Deneme türü bazı kaynaklarda yazarın kendi kendisiyle hasbıhali olarak tanımlanıyor, sizi sizinle hasbıhal ettiren sebepler nelerdir?Döne döne “Kendi efkârımla okuryazarım!” deyişime de uyuyor sizin aktardığınız tanım. Ancak “deneme” kelimesi deneme tarzının ağırlığını ifade edemediği için midir bilinmez, bu türe mensup sayılan çoğu ... http://www.huseynkaya.com/74-berat-demirci-ile-yeni-kitabi-ve-eskimeyen-kitaplari-uzerine-sohbet.html hüseyn kaya ben yine gelemedim ve yine döndü dünya döndü dünya yüzünü nasırlaşan yüzüme yanlış zamana açan mahcup çiçekler gibi tutundum titreyerek bana bakmayan güne bahanem bile yok ki biliyorsun halimi şimdi ne desem sana kelimeler de senin sulara saçlarını çözen söğütler gibi eğiliyor kalbim de üstüne rahmetinin az edebiyat, sayı:7, temmuz 2010 http://www.huseynkaya.com/73-kaza-namazi.html çözülmüyor kollarım acının bedeninden surların önündeyim suların arkasında bana beni böylece anlatın bir ayet ver bitti işte ömrümü çelen çalan bu büyü şimdi yaralarımı öpüyorum her gece bitti hiç söylemeden o sonsuz sessiz ezgi al nereye istersen savur şimdiden geri hem yolum hem yolcuyum hem dağım hem dağlanan hem tufanım hem gemi anasız kuzu gibi kaldı ömrüm ortada beni hayata değil beni kendine bağla yitik düşler, mart ... http://www.huseynkaya.com/71-ortada.html hüseyn kaya nasıl olsa bir daha yolun düşmez yoluma nasıl olsa öldürür nasıl olsa bu kahır ve düşmez nasıl olsa yüzün yüzüme daha kalsın ağrım altında böyle benimle bu sır sen hayat de ben ağu, araya koyduğuna sen hayat de varımdan yoğumdan olduğuma ey gönlüme sığıp da sığmayan hikâyeme sen hayat de bu acı kıyıya vurduğuma yağmalanmış ömrümün yasını ... http://www.huseynkaya.com/70-hicret.html  hüseyn kaya her çiçeği süsler ölüm korkusu güz ne kadar uzak durursa dursun perdelere sinmiş yağmur kokusu anneniz uyuyor çocuklar susun bulutlar da yorulur sözcükler de uzak rüyaların karanlığında eğlense de ovaların gönlünde yalnızdır ırmaklar haritalarda ve kalp de yorulur hep titremekten bir gülün üstüne gülden habersiz göçüyorum parça parça gölgemden ah çocuklar sararıyor bahçemiz istanbul bir nokta dergisi, sayı: 101 haziran, 2010 http://www.huseynkaya.com/69-melal-bahcesi.html Konuşturan: Nurettin Durman 29 Mayıs 2010 Cumartesi kaynak: www.dunyabizim.com Hüseyin Kaya Sivas’ta yaşıyor. Öğretmen. Sühan dergisini çıkardı. Sühan dergisinde uzun süre şiire yer vermedi sayfalarında. Halbuki dergiye yazı verenlerin yüzde 98’i (yanılmıyorsam) şair kişiliğiyle tanınmış isimlerdi. Nedense ona göre iyi şiirler yazılmıyordu, kendisi Sühan’ını matbaaya vermek için çabalarken. Tabii kendisi de şair olarak tanınıyordu ama ... http://www.huseynkaya.com/68-huseyin-kaya-anlatti.html Hüseyn Kaya Hangi dilde olursa olsun bazı kelimelerin kalbe, zihne düşürdüğü şeyler birbirine benzer. Baba; bu tür kelimelerden biridir çocukluğunu geride bırakmış çoğu kimse için. Babam hep, baba olunca anlarsın, derdi anlayamadığımı düşündüğü durumlarda. Yıllar sonra bir kez daha onun haklı olduğunu görmek hüzünle karışık bir güzelliği yaşatıyor kaç zamandır ... http://www.huseynkaya.com/67-bir-omur-iki-hece.html hüseyn kaya herkes unuttu beni bu kıyısında nehrin kırılan aynaların en uzağında yüzüm kokusu yok adı yok rengi yok çiçeklerin bitmeyen bir gecenin rüyası her gördüğüm siyah bir kumaş gibi dokuduğum kederi ağartmaya yetmedi gözyaşı meleklerin ömrümün ortasında hatırasıyım şimdi paslı kelimelerden düşen ümitlerimin ocak 2010 az edebiyat dergisi sayı: 6 http://www.huseynkaya.com/66-hatira.html